ใบอนุญาตใดบ้างไม่ต้องไปติดต่อสำนักงาน   “สว.วีระศักดิ์”  โพสต์เฟซบุ๊กชมผลงานการปรับปรุงกฎหมายช่วงโควิด19 ยังมีให้แก้อีกหลายฉบับ

0
590
นายวีรศักดิ์ โควสุรัตน์ สมาชิกวุฒิสภา

 

          เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม 2564 นายวีระศักดิ์ โควสุรัตน์ สมาชิกวุฒิสภา และอดีตกรรมการพัฒนากฏหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฏีกา ได้โพสต์เฟซบุ๊กส่วนตัว ว่าด้วยเรื่องปฏิรูปกฎหมาย โดยระบุ ในช่วงที่ข้าราชการประจำถูกกำหนดให้ทำงานจากที่บ้าน หรือ work from home สามารถสร้างผลผลิตเรื่องการปรับปรุงและสร้างกฏหมายกลางออกมาสำเร็จ

          เรื่องแรก คือ พระราชกฤษฎีกาการกำหนดให้ผู้รับใบอนุญาตชำระค่าธรรมเนียมการต่ออายุใบอนุญาตแทนการยื่นคำขอต่ออายุใบอนุญาต พ.ศ. 2564 ที่กำหนดว่านับแต่ 22 พฤศจิกายน 2564 เป็นต้นไป ผู้ประกอบการที่ถือใบอนุญาตที่ออกมาตามกฎหมาย 11 ฉบับ อันได้แก่ 1.ใบอนุญาตสถานพยาบาลสัตว์ 2.ใบอนุญาตขายเมล็ดพันธุ์ควบคุม 3.ใบอนุญาตจัดตั้งสุสานและฌาปนสถาน 4.ใบอนุญาตตลาด 5.ใบอนุญาตสถานที่สะสมอาหารหรือจำหน่ายอาหารขนาดไม่เกิน 200 ตารางเมตร 6.ใบอนุญาตขายสินค้าในทางสาธารณะ 7.ใบอนุญาตสถานพยาบาล 8. ใบอนุญาตประกอบกิจการควบคุมตามกฏหมายน้ำมันเชื้อเพลิง 9.ใบอนุญาตประกอบกิจการสถานประกอบการเพื่อสุขภาพ 10. ใบอนุญาตผลิต นำเข้า หรือรับจ้างผลิตเครื่องสำอาง ฯลฯ และ 11.ใบอนุญาตประกอบกิจการเพื่อสุขภาพ  สามารถชำระค่าธรรมเนียมต่ออายุใบอนุญาต โดยไม่ต้องรอให้เรียก หรือยื่นคำขอต่ออายุใบอนุญาตนั้นอีก อีกทั้งการชำระค่าธรรมเนียมยังสามารถจ่ายผ่านทางออนไลน์ ธนาคาร ศูนย์บริการร่วม หรือจุดบริการรับชำระต่างๆ เพิ่มเติม

          สำหรับหน่วยงานที่รับชำระค่าธรรมเนียมต่อใบอนุญาต ต้องออกใบต่ออายุใบอนุญาตให้ ถ้ายังไม่ออก พระราชกฤษฎีกากำหนดให้ใช้ใบเสร็จรับเงินที่ชำระค่าธรรมเนียมเป็นเสมือนใบอนุญาตที่ต่ออายุได้เป็นการชั่วคราว และใบอนุญาตที่ต่อแล้ว หน่วยราชการสามารถส่งกันทางอิเล็กทรอนิกส์ได้ด้วย

          นายวีระศักดิ์กล่าวต่อว่า การปรับปรุงปฏิรูปกฎหมายที่น่าชื่นชมเรื่องที่สอง คือการออกพระราชกำหนดแก้ไขอัตราดอกเบี้ยผิดนัดชำระหนี้จาก 7.5% เหลือ 3% และอาจถึง 5% ในบางกรณี และยังได้แก้ไขวิธีคิดดอกเบี้ยโดยไม่ให้มีดอกเบี้ยซ้อนดอกเบี้ย หากผิดนัดชำระงวดใดให้คิดดอกเบี้ยเฉพาะจากงวดที่ผิดนัดนั้นเท่านั้น มิเช่นนั้นจะถือเป็นโมฆะ “ไหนๆ จะมีการปฏิรูปประเทศด้านกฏหมายและรัฐธรรมนูญ 2560 ซึ่งกำหนดในมาตรา 77 ให้รัฐยกเลิกหรือปรับปรุงกฏหมายที่ ”หมดความจำเป็น” หรือ ”ไม่สอดคล้องกับสภาพการณ์” หรือที่เป็นอุปสรรคต่อ ”การดำรงชีวิต” หรือ ”การประกอบอาชีพ” เรามาช่วยกันเชียร์ให้จัดการกับมาตราข้างบนเสียด้วยดีไหม บางท่านอาจบอกว่าปล่อยๆ ไปก็ได้ ในเมื่อมาตรานั้นๆ ไม่เคยถูกใช้อยู่แล้ว แต่ในโลกที่กิจการที่เน้นเรื่องความยั่งยืนต่างๆกำลังรับกระแสการตรวจสอบความถูกต้องในการกำกับกิจการให้ทำตามระเบียบกฏหมายอย่างครบถ้วนเคร่งครัด

          ดังนั้นตัวบทที่ล้าสมัยหรือไม่ได้ใช้ปฏิบัติแต่ก็คาไว้จะกลายเป็นภาระให้ต้องอธิบายอีกมากมาย และในเมื่อรัฐธรรมนูญ 2560 มาตรา 77 ระบุให้เป็นหน้าที่ของรัฐที่จะดำเนินการยกเลิกปรับปรุงกฏหมายที่ล้าสมัยอยู่แล้ว ก็น่าจะทำในช่วงโควิดขังเราให้อยู่บ้าน ช่วยชาติ แก้ไขกติกางานกระดาษทั้งหลายให้ลดลงให้มากๆ เสียเลย ลดเวลา ลดขั้นตอน ตัดทอนการทุจริต”