ปัญหาการลักลอบนำเข้าสินค้าหนีภาษี โดยเฉพาะ “สินค้าที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพ” กำลังกลายเป็นภัยเงียบที่น่ากังวลอย่างยิ่งในสังคมไทย เพราะผู้บริโภคจำนวนไม่น้อย ไม่สามารถรับรู้ได้เลยว่า สิ่งที่ซื้อมาใช้ในชีวิตประจำวันนั้น แฝงไปด้วยอันตรายมากน้อยเพียงใด
ภาพสะท้อนสถานการณ์ดังกล่าวปรากฏชัด จากปฏิบัติการเข้มของ กรมศุลกากร ร่วมกับ สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) ซึ่งได้เปิดแถลงข่าวเมื่อวันที่ 3 เมษายน 2569 ณ อาคาร 1 กรมศุลกากร โดยมี
นายพันธ์ทอง ลอยกุลนันท์ อธิบดีกรมศุลกากร และ
เภสัชกรหญิง สุภัทรา บุญเสริม เลขาธิการคณะกรรมการอาหารและยา
ร่วมแถลงผลการจับกุมสินค้าที่ไม่ได้รับอนุญาตจาก อย.
นอกจากนี้ ปฏิบัติการดังกล่าวยังเป็นการบูรณาการความร่วมมือของหลายหน่วยงานในสังกัดกรมศุลกากร อาทิ
กองสืบสวนและปราบปราม
สำนักงานศุลกากรภาคที่ 2
ด่านศุลกากรมุกดาหาร
สำนักงานศุลกากรท่าเรือแหลมฉบัง
ร่วมกับเจ้าหน้าที่ของสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) ในการตรวจค้น ตรวจยึด และดำเนินคดีอย่างเข้มงวดในทุกช่องทางนำเข้า
ผลการดำเนินงานในช่วงเดือนตุลาคม 2568 – มีนาคม 2569 สามารถตรวจยึดสินค้าที่ไม่ได้รับอนุญาตจาก อย. ได้มากถึง 2,029 รายการ ปริมาณกว่า 2 ล้านชิ้น คิดเป็นมูลค่าความเสียหายทางเศรษฐกิจกว่า 73.60 ล้านบาท
ในยุคที่ “ของถูก” กลายเป็นตัวเลือกหลักของผู้บริโภค ท่ามกลางค่าครองชีพที่สูงขึ้น สินค้าราคาถูกจึงไหลทะลักเข้าสู่ตลาด แต่เบื้องหลังของราคาที่ถูกผิดปกติ กลับอาจแลกมาด้วยคุณภาพที่ไม่ได้มาตรฐาน หรือร้ายแรงกว่านั้นคือ “ไม่มีการรับรองความปลอดภัยเลย”
สินค้าบางประเภท เช่น เครื่องสำอางเถื่อน หรือผลิตภัณฑ์สุขภาพที่ไม่มีการรับรอง อาจมีสารต้องห้ามหรือสารพิษ ซึ่งส่งผลกระทบต่อร่างกายโดยตรง ตั้งแต่อาการแพ้ สะสมจนเกิดโรค ไปจนถึงอันตรายร้ายแรงที่อาจถึงชีวิต
สถานการณ์นี้ไม่ต่างจาก “ระเบิดเวลา” ที่กระจายอยู่ในตลาด เพราะผู้บริโภคจำนวนมากยังคงเลือกซื้อสินค้าจากราคาเป็นหลัก โดยไม่ตรวจสอบแหล่งที่มา หรือเครื่องหมายรับรองจาก อย.
ขณะเดียวกัน ผู้ประกอบการที่ดำเนินธุรกิจอย่างถูกต้อง กลับต้องเผชิญการแข่งขันที่ไม่เป็นธรรม จากสินค้าผิดกฎหมายที่ต้นทุนต่ำและหลบเลี่ยงกฎหมาย
แม้หน่วยงานภาครัฐจะเดินหน้าปราบปรามอย่างต่อเนื่อง แต่ปัญหานี้ไม่สามารถแก้ได้ด้วยการจับกุมเพียงอย่างเดียว หากยังต้องอาศัย “ความร่วมมือจากทุกภาคส่วน” โดยเฉพาะผู้บริโภค ที่ต้องตระหนักและเลือกใช้สินค้าที่ปลอดภัย ได้มาตรฐาน และตรวจสอบได้
เพราะในท้ายที่สุดแล้ว…
ของถูก อาจไม่ใช่ของดี และบางครั้ง…อาจต้องแลกด้วยสุขภาพ หรือแม้แต่ชีวิตของเราเอง
