น้ำลดตอผุด!

น้ำลดตอผุด! 

ส.ป.ก.ยืนยันอยู่ในเขตปฏิรูปฯ แล้วใครถือสิทธิ ใช้ประโยชน์อย่างไร ต้องตอบให้ชัด เมื่อข้อเท็จจริงเริ่มปรากฏ 

หน้าที่ของรัฐ คือเปิดเอกสาร ไม่ใช่ปล่อยให้สังคมคาดเดา

เดลี่ไทม์ รับข้อมูลมานาน  แต่เพราะการโกงข้อสอบ อปท.มาเบียดบัง ไม่ได้จังหวะ  จน ชมรมสตรองออกมาตีแผ่

กรณีที่ดินกว่า 7 ไร่ บริเวณบ้านฐานเจ้าป่า ตำบลลำนางรอง อำเภอโนนดินแดง จังหวัดบุรีรัมย์ 

วันนี้ไม่ใช่เพียงเรื่องเล่าหรือข้อกล่าวหาในโลกออนไลน์อีกต่อไป

ส.ป.ก.บุรีรัมย์ ออกโรง ชี้แจงแล้วว่า พื้นที่ดังกล่าวอยู่ในเขตปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมจริง

คำยืนยันนี้ทำให้คำถามของสังคมมีน้ำหนักขึ้นทันที 

ไม่ใช่เพื่อกล่าวหาผู้ใดล่วงหน้า แต่เพื่อให้หน่วยงานรัฐทำหน้าที่ตอบข้อเท็จจริงให้ครบทุกด้าน 

โดยเฉพาะเมื่อมีการพาดพิงถึงบุคคลระดับสูงในกระทรวงศึกษาธิการและบุคคลในครอบครัว

ประเด็นจึงไม่ใช่แค่ว่า 

ที่ดินอยู่ตรงไหน

 แต่คือ

 ใคร เป็นผู้ได้รับสิทธิ อย่างถูกต้องตามทะเบียน ส.ป.ก. 

ได้สิทธิมาตั้งแต่เมื่อใด 

มีการโอน เปลี่ยนมือ หรือเปลี่ยนชื่อผ่านขั้นตอนใด 

การใช้ประโยชน์บนที่ดินสอดคล้องกับเจตนารมณ์ของกฎหมายหรือไม่

ที่ดิน ส.ป.ก. ไม่ใช่ที่ดินทั่วไปที่ใครมีเงินหรือมีอำนาจก็จะเข้าถือครองได้ตามใจ เพราะรัฐจัดไว้เพื่อให้เกษตรกรมีที่ทำกิน มีอาชีพ และมีความมั่นคงในชีวิต

ดังนั้น หากพบการใช้พื้นที่เป็นบ้านพัก แคมป์ หรือสถานที่รับรองในลักษณะที่ไม่ใช่เกษตรกรรม 

หน่วยงานที่เกี่ยวข้องต้องตรวจให้ชัดว่าเข้าข่ายผิดเงื่อนไขหรือไม่ 

ไม่ปล่อยให้คำว่า “ทำเกษตร” กลายเป็นเพียงฉากหนังผี  

ขณะที่สาระสำคัญของการใช้ที่ดิน ยังเดินสวนไปคนละทางกับกฎหมาย

เมื่อ ส.ป.ก.ระบุว่าผู้มีชื่อในเอกสารเป็นอีกบุคคลหนึ่ง ก็ยิ่งจำเป็นต้องเปิดเส้นทางของสิทธิให้ประชาชนเห็นอย่างตรงไปตรงมา

ผู้มีชื่อในเอกสาร ส.ป.ก. คือใคร

ได้รับสิทธิตั้งแต่วันใด

ปัจจุบันใครครอบครองหรือใช้ประโยชน์จริง

มีการโอนสิทธิ เปลี่ยนชื่อ หรือให้ผู้อื่นเข้าทำประโยชน์หรือไม่

การใช้พื้นที่วันนี้เป็นไปตามเงื่อนไข ส.ป.ก. ครบถ้วนหรือไม่

คำถามเหล่านี้ตรวจสอบได้จากทะเบียนสิทธิ เอกสารการจัดสรร แผนที่แปลงที่ดิน ภาพถ่ายดาวเทียม และการลงพื้นที่จริง

ไม่จำเป็นต้องตอบด้วยอารมณ์ ไม่ต้องใช้การเมืองนำ แต่ต้องใช้หลักฐานนำ

ขณะเดียวกัน ข้อมูลบัญชีทรัพย์สินที่ยื่นต่อ ป.ป.ช. ซึ่งมีการอ้างถึงการโอนที่ดินพร้อมบ้านพักให้บุตรสาวโดยเสน่หาในปี 2568 

เป็นอีกจุดที่ควรตรวจสอบความสอดคล้องกับข้อจำกัดของที่ดินในเขต ส.ป.ก. 

เพราะที่ดินรัฐมีเงื่อนไขเฉพาะ 

ไม่ใช่ทรัพย์สินที่โอนเปลี่ยนมือ ได้อย่างเสรีเหมือนที่ดินเอกชนทั่วไป

ผมยังไม่ชี้ว่าผู้ใดผิด เพราะหน้าที่ในการวินิจฉัยเป็นของหน่วยงานตามกฎหมาย

เมื่อข้อเท็จจริง เริ่มชัดว่าเป็นพื้นที่ในเขต ส.ป.ก. หน่วยงานก็ไม่ควรหยุดเพียงเท่านั้น

ต้องตรวจต่อให้ถึงที่สุด  ว่าใครเป็นผู้มีสิทธิ  ใครใช้ประโยชน์จริง และใช้ถูกต้องตามวัตถุประสงค์หรือไม่

หากทุกอย่างถูกต้อง ก็ต้องเผยผลตรวจให้ชัด 

เพื่อคืนความเป็นธรรมแก่ผู้ถูกพาดพิง

แต่หากพบความไม่ชอบมาพากล ก็ต้องดำเนินการอย่างตรงไปตรงมา ไม่เลือกหน้า ไม่เกรงใจตำแหน่ง และไม่ปล่อยให้เวลาทำหน้าที่แทนกฎหมาย

เพราะเรื่องนี้ไม่ใช่แค่ที่ดิน 7 ไร่ แต่คือมาตรฐานการคุ้มครองที่ดินของรัฐ 

หากเรื่องที่ตรวจสอบได้ยังถูกปล่อยให้เงียบ 

ความเชื่อมั่นของประชาชนต่อระบบราชการไทย อาจไม่ได้แค่เสื่อมลง

อาจกลายเป็นความขยะแขยงต่อทั้งระบบในที่สุด